Gent is de laatste tijd in de ban van de kiekens. Het Nieuwsblad wijdt er zelfs een artikel aan getiteld 'Heel Gent wil adoptiekip'. Geen enkele Gentenaar zou het echter in zijn hoofd halen zich, in zijn liefde voor de kiekens, zo te vereenzelvigen met zijn geliefkoosd pluimvee dat hij er ook naar wil genoemd worden.
En toch...er is er eentje geweest, al was het om heel andere redenen.
In het artikeltje over 'Het Brughuizeken' hadden we het al over Joseph Jacques Kieckepoost, den begrafenisondernemer. We weten ook dat deze brave man zich in zijn spaarzame vrije tijd bezig hield met het maken van grootse plannen en ontwerpen ter meerdere glorie van zijn geliefkoosde 'stad Gend' (en zichzelf ook natuurlijk).
Een en ander beschreef hij in zijn boek uit 1824:
'Den ontwerp-maeker van Oost-Vlaenderen, ofte Kasteelen in Spagnien'
In dit boek ontvouwde hij zijn ideeën en sommige daarvan werden heel gedetailleerd uitgewerkt zoals het onderstaande bijvoorbeeld.
...
EERSTE ONTWERP van WERKINGEN EN VERBETERINGEN VAN DE STAD GEND EN OMLIGGENDE DORPEN.
Het aanleggen van de Drongense steenweg en een vaart naar Drongen. “Het geval is, dat men van over langen tyd met verlangen betragt heeft eenen weg met eene daer nevens loopende diepe bevaerbaere vaerd van Gend op Drongen, eene zeer bezagte Prochie, afgelegen door de jegenwoordige omdraeyende en bynae ongebruykbaere straeten, omtrent twee mylen van deze Stad.”
…/…
“Om dezen weg regt te maeken, eene lyne zoude moeten getrokken worden van den Toren van Akkergem tot Gend op dien van Drongen , zonder agt te nemen op het belet, 't welk eenig gebouw ofte andere zaeke mogelyks zoude konnen te wege brengen.” ...
Kieckepoost was zo geobsedeerd door dit ontwerp, dat later toch in een iets minder megalomane versie werd gerealiseerd, dat hij een beetje raar begon te doen. De toelating om dit plan ten uitvoer te mogen brengen moest van Willem I, onze toenmalige koning komen en deze schoof een en ander op de lange baan. Kieckepoost werd door de administratie van het kastje naar de muur gestuurd en slaagde er maar niet in om het project van de grond te krijgen. Ook al voerde hij aan dat hij zelf alles zou bekostigen (mits een aantal langlopende concessies natuurlijk, zo gek was hij nu ook weer niet).
Zijn obsessie was zo groot dat hij zelfs aan Willem I de toelating zou vragen om zijn naam in 'Kiecke' te mogen veranderen als hij zijn plan mocht uitvoeren. De nieuwe weg zou dan de Kieckeweg gaan heten. In zijn boek schrijft hij het zo:
...
Den weg zou zyn begin nemen aen de Akkergem-straet, en eyndigen aen het Drongen Ponte-Veêr. Hy zou genaemt worden Kieckeweg (1), (bevattende de twee eerste syllaben van den naem van den Ondernemer), indien het hem vry stond eene benoeminge te geven; ten waere het aen Uwe Majesteyt beliefde hem anders te noemen.
...
Want groots zag hij het wel en geen superlatief werd gespaard om de koning te paaien:
...
Alsdan, Sire, ah! wat eene vreugd, als men de inwoonders van Drongen en de omliggende dorpen zoude hooren roepen, Leve Oranje, en beantwoord worden door een weder geroep van die van Gend; Vivat oranien. En wat nog eene grootere vreugd, als men vaderlandsche vaendels zoude zien waeyen op de beyde torens, en Z/yne Majesteyt zien bezigtigen den Kieckeweg, die men vryelyk zoude mogen vergelyken by dien, genaemt Long Champ tot Parys
. ...
Zo zie je maar dat er toch altijd uitzonderingen zullen zijn die heel ver willen gaan om toch maar hun plannen te kunnen uitvoeren en die zelfs bereid zijn zich daarvoor 'kiecke' te laten noemen. Gelukkig is een en ander niet doorgegaan, want zeg nu zelf, een uitdrukking als 'hij is bij Kieckepoot' om aan te geven dat iemand overleden is klinkt toch nog altijd sympathieker dan 'hij is bij de Kieckes'.
Was het nu tot een breuk gekomen tussen J.J. Kieckepoost en Willem I? Hadden de Oranjes het helemaal verknald bij 'den Ontwerpmaeker'?
Helemaal niet.
Napoleon Destanberg laat ons weten dat zelfs na de omwenteling de Oranjes in de bovenste schuif lagen bij Kieckepoost. OK, zijn geestelijke gezondheid was er misschien wat op achteruit gegaan, maar voor de rest was hij nog heel levendig. Leest u zelf maar:
...
11 Juni. 1831 - Kieckepoost, schrijver van "den Ontwerpmaker ", teekenaar van het plan van den steenweg Akkergem-Drongen, doorloopt de stad en deelt oranjekleurige brochuren en oranjeappels uit. Volgens de Gazette van Gent kost deze mildheid hem eene “ pandoering “. 's Avonds werd hij in den Mammelokker, en een tiental dagen later, naar een krankzinnigengesticht gebracht. (2)
...
Een en ander kunt u zelf ook nalezen want het boek van J.J. Kieckepoost kunt u vinden op Google Boeken. Ook al zijn andere plannen en ontwerpen zijn er in beschreven.
U vindt het door op de foto te klikken.
Veel leesplezier....en let een beetje op met de kiekens.

Graag plaatsen wij de volgende oproep:
“Open oproep: wie beschikt over origineel historisch beeldmateriaal van de Korenmarkt, zijn bewoners en ‘gebruikers’?
Stad Gent is momenteel bezig met de heraanleg van de Korenmarkt. Nadien volgen ook het Emile Braunplein, de Belfortstraat en de omliggende straten. Dit project kreeg de naam KoBra.
Als onderdeel van KoBra wordt een ‘muntenroute’ aangelegd door Gent langs het traject van de middeleeuwse handelsroute Brugge-Keulen. Die ‘munten’ zullen worden ingewerkt in de bestrating. Elke munt krijgt een verschillende beeltenis, die verwijst naar een aspect van de geschiedenis van die plek. Elke beeltenis is gebaseerd op historisch bronnenmateriaal: tekeningen, foto’s, objecten, teksten, kaarten,… Veel van dit materiaal is beschikbaar in openbare collecties (archiefinstellingen en musea, voornamelijk in Gent) en ook ontsloten via digitale en andere toegangen (Beeldbank Gent, MovE) maar ongetwijfeld wordt ook veel in privé-bezit bewaard.
Daarom deze oproep: wie over foto’s, tekeningen, reclamefolders, krantenartikels, verhalen… in verband met de geschiedenis van de Korenmarkt beschikt en die ter beschikking van dit project wil stellen, wordt vriendelijk uitgenodigd contact op te nemen met Guy Dupont, Dienst Stadsarcheologie, Stad Gent: email Guy.Dupont@Gent.be.
Alvast bedankt voor uw interesse!”
...
Hebt u materiaal dat dienstig kan zijn aarzel dan niet om Guy Dupont te contacteren. Op deze site verscheen reeds een artikel over de Sarma, het door de een opgehemelde en door de ander verguisde warenhuis van de jaren zestig van vorige eeuw.
U kan het hier nog eens lezen.
Voorinschrijving voor herdenkingsboek nu geopend
Slechts weinigen weten dat Karel van de Woestijne (1878-1929) de laatste jaren van zijn leven doorbracht in de Gentse deelgemeente Zwijnaarde. In 2009 is het 80 jaar geleden dat hij er in de villa “La Frondaie” overleed. Momenteel is er in Zwijnaarde niets dat eraan herinnert dat deze grote Vlaamse schrijver hier ooit leefde en werkte. Het “Herdenkingscomité Karel van de Woestijne in Zwijnaarde” werkte daarom een aantrekkelijk herdenkingsprogramma uit, met o.m. een tentoonstelling (van 25 september tot 4 oktober 2009) en een boek waarin de Zwijnaardse periode van Karel van de Woestijne uitvoerig uit de doeken wordt gedaan.
Karel van de Woestijne in Zwijnaarde 1925-1929 meet 16 x 24 cm. Het telt ca. 135 bladzijden en 65 illustraties, en bevat de volgende bijdragen:
· Anne Marie Musschoot – Inleiding · Overzicht van de publicaties van Karel van de Woestijne uit de periode 1925 - 1929
· Peter Theunynck – “La Frondaie”, Karel van de Woestijne in Zwijnaarde, 1925 - 1929 (bijgewerkt artikel uit het jaarboek 2004 van de Heemkring Scheldeveld)
· Peter Theunynck – La Frondaie, herinneringen van Mariette van Hende (vertaling van nooit eerder gepubliceerde memoires uit 1945, waarin de echtgenote van Karel van de Woestijne terugblikt op de laatste jaren met haar man in La Frondaie)
· Bert Van Raemdonck – “Een klein huisje, gelegen in een zeer grooten tuin”. De Zwijnaardse brieven van Karel van de Woestijne aan Emmanuel de Bom (voorpublicatie van 23 brieven, uitvoerig ingeleid en van commentaar en annotaties voorzien)
· Arthur De Decker – Karel in Zwijnaarde in beeld (uitleg bij een dertigtal foto’s en bescheiden m.b.t. Karel van de Woestijne uit de periode 1925-1929, met unieke documenten over de begrafenis in Zwijnaarde)
Het boek is een waardevol bezit en/of geschenk en wordt in een beperkte oplage te koop aangeboden van 25 september tot 4 oktober 2009 tijdens de tentoonstelling in ’t Kerksken (Dorpsstraat 12 – 9052 Zwijnaarde).
De normale verkoopprijs van het boek bedraagt €20. Bij voorinschrijving vóór 1 augustus 2009 kunt u de publicatie bekomen voor slechts €15 (exclusief portkosten). Bestellen kan door storting van het juiste bedrag op rekeningnummer 001-5834463-86 van Herdenkingscomité KvdW, Leebeekstraat 9, 9000 Gent. Gelieve het aantal gewenste exemplaren te vermelden. Het boek kan worden afgehaald tijdens de tentoonstelling. Om het toegestuurd te krijgen dient u €3 per exemplaar te storten en het leveringsadres te vermelden.
Voor bijkomende informatie: Arthur De Decker.

Vóór eenige jaren was zekere Firma J. Kieckepoost de eenige aanneemster der begrafenissen hier ter stede. Wij herinneren ons nog zeer goed dat men toen zei, sprekende van iemand die den geest had gegeven, « hij - of zij - is bij kiekepoot », om er op te wijzen dat die persoon gestorven was. Wij meenen dat deze spreekwijze nog in den mond van het volk leeft.
J. Kieckepoost had, schreef Hendrik Keurvels, eene voorliefde voor het maken van ontwerpen waaronder er waren die de aandacht troffen van de hooge besturen en zelfs door hen later verwezenlijkt werden. Zoo onder andere, de verbinding tusschen het Sluizeken en de Kromme Wal - zijnde de tegenwoordige Sluizenstraat en Sluizenbrug, alsook deze tusschen de St. Jacobsnieuwstraat en het Hooie, gelegen in de Tweebruggenstraat, zijnde de Keizer Karelstraat en het Van Arteveldeplein - zijn twee ontwerpen van wijlen J. Kieckepoost, dagteekenend van 1837.
Tusschen haakjes gezegd, men zou wel mogen den naam van J. Kieckepoost herinneren door dien te geven, bij voorbeeld, aan de Sluizenstraat.
Een derde verbinding - die wel een zeer prachtige mag heeten - is de dreef loopend door de meerschen, van den Drongensteenweg tot de Drongenbrug. Deze dreef is ongeveer negentig jaren oud. Zij doet het voertuigverkeer veel tijd winnen daar de geleiders anderszins, zooals eertijds, langs Mariakerke rond zouden moeten rijden om Drongen te bereiken. Het is bijgevolg omtrent een eeuw geleden dat het brugsken gelegen aan 't uiteinde van den Drongensteenweg, werd gelegd.

Op deze foto van 22 november 1980 ziet u linksonder (ik zeg het maar voor de zekerheid om alle misverstanden te vermijden) een Gents Manneken Pïs.
Het bronzen beeldje is een replica van het beeldje dat oorspronkelijk dateert van 1634 volgens de De Sosseteit van de Gensche Mannekes Pies Twielink. Op de site van laatstgenoemde eerbiedwaardige 'sosseteit' zult u trouwens ontdekken dat het ventje een tweelingbroertje Pis heeft, nen Pis bis dus.
Het hoe en wat van dit manneke van de Kraanlei, althans mijn versie, vertelde ik reeds in 2004 in een stukje over 'Het Gentse Manneke Pis'. Bij 'De Sosseteit van de Gensche Mannekes Pies Twielink' vindt u nog wat andere versies. Mocht u er ook nog andere kennen dan hoor ik het wel.
Nog even meegeven dat Manneke Pis op de foto vergezeld is van Gaston 'Stany' Plaetsiers(+) destijds van de dekenij van het Sint-Veerleplein, mijn oom, die trouwens een fotozaak had op de hoek van het Sint-Veerleplein. Rechts ziet u André Vanhove(+), toenmalig Schepen van de Stad Gent.
Voor André werd in de toegangsruimte van het Huis van Alijn een herinneringsplakket aangebracht.
Voor oom Stany hangt dit plakket vanaf nu dus hier... zijn verhaal vertel ik later wel eens.

