Peter verrast mij met een tweetal foto's waarachter een mooi verhaal schuilgaat, namelijk dat van de 'Baileybruggen'.
De ene foto toont een dergelijke brug over de Leie te Drongen (Drongensesteenweg) die in 1969 werd afgebroken en de brug op de andere foto wordt door Adrien gesitueerd ter hoogte van de huidige De Smetbrug over de Verbindingsvaart dus.

Beide foto's zijn afkomstig van de interessante site van Patrick Claeys die over het ontstaan en de toepassing van de 'Baileybridges' handelt. Hij gaf mij toestemming om deze twee foto's hier te plaatsen. Het loont zeker de moeite om deze site met een uitgebreid bezoek te vereren.

Zoals te lezen is op de voormelde site is een “baileybrug” een type modulaire paneelbrug (vakwerkbrug), m.a.w. ze is opgebouwd uit panelen (vakken) die met elkaar verbonden worden. Het is een militaire brug ontworpen door sir Donald Coleman Bailey (1901-1985) in 1940 en vooral ingezet op het einde en na de Tweede Wereldoorlog. Ze werd ontworpen om met mankracht ( dus zonder machines ) gebouwd en ingezet te worden.



Bij het begin van de bezetting van Gent in 1940 werden om de bezetter te hinderen 33 bruggen in Gent opzettelijk vernield. Peter Taghon geeft in zijn boek 'Gent, mei 1940' (1986, Historica) een lijst weer van deze op 23 en 24 mei 1940 opgeblazen bruggen . Voor het opblazen van de, toen net ingehuldigde Terplatenbrug bijvoorbeeld, waren niet minder dan drie pogingen, telkens met een zwaardere springstoflading nodig. Uiteindelijk begaf de brug, zij het met een dode, verschillende gewonden en enorme schade aan de omgevende huizen tot gevolg.Ook elders was sprake van veel nevenschade.
Bij de bevrijding van Gent in september 1944, het einde van WO II, werden door de terugtrekkende Duitsers ook verschillende bruggen vernield (De bevrijding van Gent, Jean-Paul Marchal, 1980, J.Verbeke) . Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat de Duitsers de voorheen bestaande bruggen in een identieke staat zouden hebben hersteld tijdens de bezettingsperiode. Veel van deze bruggen zulllen dus waarschijnlijk noodbruggen of -oplossingen zijn geweest.


Tenslotte was er de bevrijding met de komst van de Engelsen. Die hebben met hun Baileybrug-systeem een deel van die (al dan niet nood-) bruggen vervangen. Dat sommigen van die bruggen lang daarna nog bestonden bewijst de brug in Drongen die pas in 1969 werd gedemonteerd. Op de site van de Bailey-bruggen kan je trouwens zien dat deze bruggen nog steeds gebruikt worden.
Ik wil bij deze dan ook een oproep plaatsen om, indien u foto's of informatie hebt over de toepassing van baileybruggen, vroegere of nu nog bestaande, die naar hem door te sturen. U kunt hem bereiken door hier te klikken.
Vanzelfsprekend mag u ook steeds naar mij doorsturen, ik zorg dan dat ze terechtkomen op de Baileybrug-site.

Notities: Idee : Peter Erauw
Foto's : Patrick Claeys (site Baileybrug.info)
Tekst : Paul

UGent viert ingenieur met 80-jarig diploma (20-2-2008)
Op 22 februari viert de alumnivereniging van de faculteit Ingenieurswetenschappen (AIG) één van haar alumni die 80 jaar geleden afstudeerde als burgerlijk ingenieur. Dit is een unicum in de 132-jarige geschiedenis van de vereniging. Ir. Paul Hebbelynck behaalde in 1927 met onderscheiding de titel van burgerlijk werktuigkundig ingenieur. Op 22 februari, tijdens de algemene vergadering van AIG, zal de jubilaris (nu 102 jaar oud) gevierd worden.

Ingenieursfamilie
Paul Hebbelynck werd geboren in 1905 te Gent. Zijn vader was ingenieur; en ook zijn zoon en drie van zijn kleinkinderen behaalden hetzelfde diploma. Ir. Hebbelynck stamt uit een oude Gentse familie, die bevriend was met Lieven Bauwens. De familie stichtte de spinnerij Desmet-Guesquier (vandaag het MIAT), één van de eerste mechanische spinnerijen. Na WO I richtte de familie samen met andere textielfabrieken en banken de ‘Union Cottonière’ (nu UCO) op. Paul Hebbelynck volgde zijn vader, na diens overlijden, op als bestuurder-directeur van UCO. Hij bracht de rest van zijn loopbaan door bij UCO, waar hij de fabrieken in Brugge (UCO-Yarns) en in de Maïsstraat (UCO-E.J.Braun) liet bouwen. Vandaag is hij er nog steeds ere-ondervoorzitter

Notities: bron: persberichten UGent

Jos de Mey werd geboren op 10 februari 1928 in Sint-Denijs-Westrem. Hij studeerde en doceerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Gent. Ook doceerde hij aan het Stedelijk Hoger Instituut voor Architectuur in Gent. Jos de Mey was diverse malen gastdocent aan het Instituut voor Kleurenpsychologie in de Oostenrijkse plaats Salzburg.
Op 40-jarige leeftijd begon Jos de Mey te schilderen. Verschillende kunstkenners noemen hem een kunstzinnige individualist binnen het hedendaagse kunstgebeuren. Er zijn relaties en herkenningen in zijn werk met ideeën en werkwijzen van Magritte, Delvaux, Willink, Arcimboldo, Bruegel, Ensor en Escher. Zijn stijl heeft echter een geheel eigen karakter en invulling. Ieder kunstwerk van Jos de Mey toont wel een vals perspectief in een spel van licht, kleur en schaduw en geeft een naar perfectie zwemende weergave van gras, baksteen, bomen, hout, wolken en andere dagelijkse materialen en dingen uit de natuur of de gebouwde omgeving. Architectuur en natuur worden in de schilderijen behandeld omwille van hun materie, hun structuur, omwille van de lichtinval en om hun ruimtelijk zijn.
Jos de Mey overleed te Gent op 22 december 2007.

‘OOG & Blik, een andere kijk op gezichtsbedrog en het werk van kunstschilder Jos De Mey.’

Momentel loopt er een tentoonstelling van Jos De Mey in het Museum voor de Geschiedenis van de Wetenschappen, Krijgslaan 281 (gebouw S-30), 9000 Gent. In de tentoonstelling worden de verschillende thema’s van optische illusies rijkelijk met voorbeelden geïllustreerd. Er wordt ingegaan op het fenomeen licht, de werking van het oog en hoe de illusies geïnterpreteerd worden. Van de kunstschilder worden een dertigtal representatieve werken getoond.

Deze tentoonstelling is toegankelijk elke werkdag tussen 15 februari en 16 mei 2008 van 10 tot 12 uur en van 14 tot 17 uur. Ook op de zondagen van 24 februari, 30 maart en 27 april telkens van 14 tot 16 uur zal de tentoonstelling te bezichtigen zijn.
Meer info is te verkrijgen bij Prof. Danny Segers, Directeur Museum voor de Geschiedenis van de Wetenschappen, tel. 09 264 49 30, email Danny.Segers@UGent.be .

Een impressie van zijn werken vindt u alvast hier .en hier .
En deze mag u zeker niet missen...vergeet zeker niet de tentoonstelling zelf te bezoeken.

Notities: bron tekst: persberichten UGent
bron foto :http://im-possible.info/english/art/mey/
bewerking: Paul

Sommige dingen ken je alleen van horen zeggen. Zaken die je links of rechts opvangt van een oudere Gentenaar en die je plezant in de oren klinken maar niet echt kan plaatsen of niet begrijpt; Leuk klinkt het wel die oude gezegden en al vlug neem je ze over en ga je ze ook gebruiken of misbruiken natuurlijk.
Zo gaat dat ook met bijvoorbeeld de uitdrukking: ''t es ne lochten Genteneire' . Talrijke malen reeds heb ik dat door oudere Gentenaars schertsend horen zeggen. In steeds andere, voor hen blijkbaar overduidelijke situaties werd die uitdrukking eruit geflapt.
Telkens riep dit andere beelden bij mij op. Nu eens het beeld van een jolige, zich van God noch klein pierke iets aantrekkende leutigaard, die steeds een nieuwe grol klaar heeft. Dan weer zag ik een zingende, zwalpende, zichzelf steeds herhalende dreupeldrinker de armen rond een paal geslingerd. En zelfs de rokkenjagende bon-vivant, die naar zijn zoveelste affaire fladderde, doemde een keer voor mijn ogen op. Ik maakte natuurlijk altijd een vergelijking met de persoon over wie iets werd gezegd, vandaar mijn gedachtenspinsels.
Adrien zei mij onlangs: " d'r waren ook zwoare Genteneirs". Ja, daar twijfel ik niet aan, die zijn er nog want ik zie ze alle dagen in 't stad rondlopen. Volgens mij zijn er zelfs meer van die soort dan van de 'lochte Genteneirs'.
Toen uit de daarop volgende discussie bleek dat er ook nog 'dansende leeuwkes' betrokken waren in het verhaal en het allemaal over vroegere, ietwat bizarre stadsgenoten ging, smeekte ik hem om mij nu eindelijk eens het fijne van dit alles te vertellen. Kwestie van verlost te worden van zekere waanbeelden over bepaalde 'menschentypen' bij het horen van die oude uitdrukkingen. Mijn smeekbede werd verhoord, want via deze link werd uiteindelijk mijn nieuwsgierigheid bevredigd en kon ik ontdekken wat er nu precies achter dat hele gedoe van lochte, zware en zich als leeuwkes voordoende Gentenaars zit.
"Voor euwen nieuwjaar vanwege de KBOV", zei hij mij nog.
"Awel merci, Adrien, 't es nen schuunen cadeau!. Ik kan weer rustig slapen nu."
Uiteindelijk vond ik ook nog een schets van Jules De Bruycker die als basis voor een olieverfschilderij heeft gediend. Het schilderij noemt ook 'De lochte Gentenaars'. U vindt hem hier

Voor een bijpassende foto bij dit broksken* ga ik passen. Want ik weet niet of ik nu een lochte Gentenaar , nen zware Gentenaar of enen die er uitziet als nen 'lieuw zonder tanden' moet bijplaatsen. 't Is mij wat te delicaat.
Maar enfin, ga morgen maar eens rustig in de Veldstraat wandelen en kies voor uzelf het bijpassende beeld. Keus genoeg van iedere soort volgens mij.

En nee, u moet GEEN foto's doorsturen, helemaal niets, dank u.

Notities: Tekst: Paul

*brokskens zei Lodewijk De Vriese over zijn stukjes, vind ik echt prachtig!! Heb zin om de ondertitel van deze site te wijzigen in '...in stukskens en brokskens...'

In 1835 verscheen van Jozef Bernard Cannaert het boek 'Bydragen tot de kennis van het oude strafrecht in Vlaenderen: verrykt met vele tot dusverre onuitgegevn stukken'. Verder in het boek staat nog als ondertitel: 'En voornamelyk te Gend gedurende de XIV, XV en XVI eeuwen'.
Door omstandighden was J. B. Cannaert kort na de Belgische Omwenteling in de archiefzalen van de stad Gent terechtgekomen. Meer daarover en over Jozef Bernard Cannaert zelf.kunt u op de site van Literair Gent lezen.
Uit het voorwoord en de ondertitel van dit boek blijkt dat Cannaert zich rijkelijk heeft bediend van de in de archieven van de stad Gent aanwezige stukken. Wat er in resulteert dat er heel veel informatie over het Gent van die tijd tussen de regels te lezen valt. De door hem behandelde periode strekt zich dus uit van de veertiende tot de zestiende eeuw. De 'H'eerlijke tijd van voor en tijdens de godsdiensttroebelen en de periode onder onze goede oude Karel komen hier terug tot leven.
Als u zich al eens heeft afgevraagd hoe dat nu alemaal zit met de verhalen over het levend verbranden, afhakken van ledematen, levend begraven, banissement, de galgevelden, de tortuur en de brandmerking met den sleutel, de bekende strafplaatsen in Gent en nog meer van dat fraais, dan moet u zeker eens in dit boek bladeren.
U vindt de integrale versie hier .
Veel leesplezier...

De digitalisatie van oude boeken staat niet stil. Meer en meer boeken komen op 'Google Books' ter beschikking.
Ook dokumenten en almanakken bijvoorbeeld. Allemaal heel interessant natuurlijk en als het om informatie over Gent gaat dan wordt het dubbel interessant.




Zo zijn nu op Google Books een aantal uitgaven van de 'Nieuwen utilen Almanach en Wegwijzer der Stad Gend in 't bezonder, en van de provincie Oost-Vlaanderen in 't algemeyn.', in 't kort de 'Wegwijzer van Gend'.
Wie hier al wat mee vertrouwd was van in het stadsarchief weet waar ik het over heb...
Wie dit niet kent en in de geschiedenis van Gent geïnteresseerd is zal verrast opkijken.
Kortom, volgende uitgaven zijn reeds volledig, zeggende integraal, online raadpleegbaar :

1824
1825
1827
1829
1830
1838
1839
1853
1858

Blijkbaar komen er nog meer edities bij in de toekomst.
Alvast veel lees- en opzoekplezier... en prettige feestdagen!!

Notities: Met dank aan Adrien voor de tip!

Onlangs ging ik bij Marcel De Bleecker mijn exemplaar van zijn nieuwwste boek ' HOOR! DE MUZIKANTEN! Harmonie, fanfare, symfonie, brassband, big band… in Oost-Vlaanderen 18e – 20e eeuw ophalen (tussen haakjes,dit is een prachtig naslagwerk met allerlei weetjes en mooie foto's, het lezen zeker waard).

Marcel verraste mij toen met een aantal foto's van de situatie op de Geuzenberg begin 20e eeuw (ik had hem ooit bij gelegenheid verteld dat ik hier mijn jeugd had doorgebracht) en de foto's waren voldoende reden om de boeken even dicht te gooien en te mijmeren over vroeger. Zoals het er op de foto's uitziet heb ik natuurlijk zelf niet gezien, zo oud ben ik nog niet. Wel heb ik het dempen van Blaisantvestje meegemaakt zoals ik in vroegere stukjes hier al schreef. (zie 'T Zand)


Op de foto hierboven zie je de, nu verdwenen, kemelbrug tussen de Blaisantvest en het Berouw. Toen men de vaart had gedempt bleef deze brug nog jarenlang staan. Ze liep over een langgerekte ovale vijver, een restant van de vroegere vaart.
In en rond deze vijver, die trouwens voor ons jonge pagadders verboden gebied was, hebben vele buurtjongens en -meisjes, ondanks het verbod, zalige uurtjes doorgebracht. Aan beide uiteinden was er een zacht glooiend grasveld, waar het in de zomer zalig liggen was. Veel kortstondige bakvisliefdes zijn op zwoele zomeravonden op deze hellingen ontstaan, ook de mijne natuurlijk.

Na een klik op de foto kunt u de thesis 'De Groote Oorlog bekeken door een pince-nez. Edward Anseele, het socialisme en de bezetting van Gent' van Willem Dedobbeleer lezen.
Zijn thesis is gezien de periode van het jaar net op tijd verschenen.
Veel leesplezier...

Notities: Foto : Paul (tentoonstelling Eedje Anseele in de Bank van de Arbeid, december 2006)

Meer over Romain Deconinck (Gent, 7 december 1915- 1 december 1994) :
Wikipedia
Literair Gent
Guido Deseijn - Omtrent Romain
Romain Royal
Op deze website kunt u een viertal sketches van Romain en Leo Martin beluisteren. U vindt er ook nog sketches van Gaston en Leo...en ook de grappen van De Peperbus... kunt er nog eens beluisteren.
Veel plezier er mee...

Santé, santé, santé...

Weinig tijd wegens de studie, maar toch wil ik u deze foto niet onthouden van een jonge Leo Martin (Gent, 2 november 1924 - 18 maart 1993) als muzikant in het orkest van Willy Rockin. Ik vermoed dat dit ergens in de vijftiger jaren moet geweest zijn.. U ziet hem hier met het de saxofoon aan het werk.
Meer info over hem en zijn latere carrière als komiek samen met Gaston Berghmans vindt u hier en hier .





Op het internet zijn ondertussen ook tal van video's terug te vinden van de bekendste sketches van dit duo.
Zo kunt u er onder andere de volgende bekijken :

De rijschool
De douanecontrole
Charly sterft
Het gezin van Pamela
Joske Vermeulen ook natuurlijk
De ijskast
35 gedeeld door 7
De verzoening
Een fragment uit de film Hong-Kong
Regen en zon
De onzichtbare hond

En zo blijft terug een van onze bekendste Gentenaars toch nog een beetje in de herinnering voortleven.
Het is nu wel leuk om te weten dat er sinds 2006 ook een reus 'Leo Martin' bestaat, maar de onovertreffelijke 'Leo' zelf bezig zien vind ik toch nog altijd beter.
Zo, niets zo goed voor het tussentijds ontspannen als eens hartelijk lachen met de fratsen van deze onvergetelijke man. Ik zet mijnen blok alvast helemaal ontspannen verder en wens u evenveel plezier met het bekijken van de filmpjes...

Notities: Tekst en foto: paul